| تبليغات | X |
خدايان يونان
امروز يك مطلب فوق العاده جذاب و خواندني واسه پست انتخاب كردم:
اميدوارم اين مطلب مورد قبول باشه ؛ مخصوصا واسه خانوم هايي كه عادت دارن اولا اسمشون رو خودشون انتخاب كنن! و ثانيا ماه به ماه تغيير نام مي دن!!!
مي توان انبوه خدايان يوناني را به هفت گروه تقسيم كرد:
خدايان آسمان، خدايان زمين، خدايان حاصلخيزي، خدايان حيوانات، خدايان زيرزمين، خدايان گذشتگان يا قهرمانان و خدايان اولمپي؛
- چنانكه از اساطير بر مي آيد؛ خداي يونانيان مهاجم ابتدايي، مانند خداي هندوان قديم،خداي بزرگ آسمان بود، كه تدريجا تغيير صورت داد و همواره به انسان شبيه تر شد و عاقبت به اورانوس تبديل گشت و سپس به هيئت زئوس ، فرستنده ابر و آورنده باران و سازنده رعد درآمد.
- بيشتر خدايان يوناني به جاي آسمان در زمين سكونت داشتند. زمين خود نيز در آغاز خدايي بود كه "گه" يا "گايا" . اين خدا كه مادري شكيبا و بخشنده به شمار مي رفت بر اثر همآغوشي با اورانوس (آسمان) حامله شد.
- ارواح گوناگون مانند روح درخت بلوط ، خدايان رودها و درياچه ها و درياها مانند نرئيدها و ناياسها و اوكئانيدها، خدايان چشمه هاو نهرها و چاهها مانند ماياندروس سپرخئوس ، خدايان بادها مانند بورئاس و زفوروس و نوتوس وائوروس و مخصوصا آيولوس،و خدايان روزي رسان مانند پان بزرگ نيز در بين خدايان زميني قرار داده مي شدند.
- عجيب ترين و نيرومندترين قواي طبيعت نيروي توليد مثل است. پس يونانيان نيز مانند ساير اقوام باستاني، در برابر مظاهر عمده مثل انساني نيايش مي كردند. همچنانكه حاصلخيزي خاك را مي پرستيدند. آنها براي اين خدايان همه ساله جشنهاي فراواني را براه مي انداختند تا از خدايان توليد مثل تشكر كنند!
- يونانيان در آغاز تاريخ خود برخي از حيوانات را محترم مي داشتند و آنها را نيمه خدا مي شمردند، ولي البته ماند مصريان و هندسان به خدايان انساني بيشتر توجه داشتند.
- گاو را به دليل زورمندي و شيررساني حيواني مقدس مي شمردندو در مواردي نماينده زئوس يا ديونوسوس يا تجسم هر دوي آنها مي دانستند.
- خوك را كه حيواني كثيرالنسل است مقدس و با الهه نجيب دمتر قرين مي پنداشتند.
- مار جانوري مقدس بود، زيرا از طرفي جاويدان و از طرف ديگر رمز توليد مثل به شمار مي رفت. مارپرستي از كرت به آتن رسيد. در معبد آتنه در آكروپوليس ماري مقدس لانه داشت و مومنان در هر ماه با تقديم نان عسلي بدو تقرب مي جستند.
- موحشترين خدايان يوناني در زيرزمين يا در غارها و شكافهاي زمين مي زيستند. روزها يونانيان توجهي به اين خدايان نداشتن ولي شبها براي رفع وحشت خود آنها را مي پرستيدند. يونانيان پيش از عصر كلاسيك مردگان را ارواحي مي دانستند قادر با كار هاي نيك و بد. پس براي جلب رضايت آنان قرباني مي كردند و دعا مي خواندند. با آنكه ارواح خداياني كامل محسوب نمي شدند، يونانيان ابتدايي مانند چينيان اموات خود را ببيش از خدايان گرامي مي داشتند.
- قهرمان پرستي جلو اي از مرده پرستي بود. براي خدايان امكان داشت كه بزرگان قوم و مردان و زنان زيبا را زندگي جاوداني بخشند و حتي در زمره خود آورند. بدين ترتيب در اولمپيا، هيپوداميا جزو خدايان درآمد.
- مردم لئوكترا ، كاساندرا را مانند خدايان پرستيدند. در كولونوس قهرماني با نام اوديپ به مقام خدايي رسيد. در اسپارت ،هلنه پايگاه خدايي يافت. گاهي خدايي در كالبد انساني حلول و آن انسان را خدا مي كرد و گاهي ميان يكي از خدايان و زني از آدميان پيوندي جنسي برقرار مي شد و از اين آميزش قهرمان – خدايي به وجود مي آمد. چنانكه ثمره آميزش زئوس با آلكمنه ، هراكلس بود.
- بسياري از شهرها و اصناف و جماعات ، تبار خود را به يكي از قهرمانان خدا زاد مي رساندند. مثلا پزشكان، خود را از نسل آسكليپيون الاهه پزشكي محسوب مي كردند.
- آفروديته خداي ديگر است كه درهوش و فهم امتيازي ندارد و تنها هنر جنگ كردن بلد است كه البته او القاب ديگري نيز دارد:
آفروديته آسماني (خداي عشق پاك)
آفروديته زميني (الاهه شهوات جنسي)
آفروديته زيبا( ونوس رومي)
اما خدايان پر شمار و شايد گمنام ديگري نيز وجود داشتند كه از اين زمره اند:
هستيا(وستاي رومي، خداي اجاق و آتش مقدس)
ايريس(رنگين كمان،قاصد زئوس)
هبه(خداي جواني)
ايليتويا(ياور زنان باردار)
ديكه(خداي عدالت)
توخه(بخت)
اروس(خداي عشق) – كه او را آفريننده جهان و موجودي كينه توز و تلخ و شيرين مي دانستند هومنوئوس(نغمه ازدواج)
آرس(مريخ يا مارس يوناني)
هوپنوس(خواب)
انيروس(رويا)
گراس(پيري)
لته(فراموشي)
تاناتوس(مرگ)
و موزها يا موساي(هنرهاي زيبا)
كليو (موز تاريخ)
ائوترپه (موز شعربزمي)
تاليا (موز نمايشنامه هاي كمدي و اشعار عاشقانه)
ملپومنه(موز تراژدي)
ترپسيخوره (موز رقص و آواز)
اراتو (موز غزل و اشعار هزل آميز)
پولومنيا (موز سرودها)
اورانيا (موز نجوم)
و كاليوپه (موز شعر حماسي)
هوبريس (سعادتمندي غرور آفرين)
سه الهه رحمت وجود داشتند، و دوازده، خداي"ساعت" آنها را خدمت مي كرد.
- خدايي به نام نمسيس نيك و بد را ميان مردم تقسيم مي كرد و كساني را كه در روزگار فراواني نعمت افراط مي نمودند(يعني دستخوش هوبريس يا سعادت غرور آميز بودند) به بدبختي مي انداخت. الهه گان انتقام يا اينوئس هيچ ستمي را بي انتقام نمي گذاردند و يونانيان ، از سر ترس،آنها را ائومنيدس(مهربانان)مي ناميدند.
- يكي از محبوبترين خدايان يونان كه تشخيص وضع و مقام او در سلسله مراتب خدايان بسي دشوار است ، ديونوسوس است. اين خدا در آغاز يكي از معبودهاي تراكيا و مظهر شراب بود و سابازيوس نام داشت. يونانيان او را كه سرانجام براي نجات بشريت تن به مرگ داد، خداي شراب و مستي و نگهبان تاك و ضامن فراواني نعمت شمردند.
