اینکه ما در این روزهای مدال دار بازیهای آسیایی همچنان کم کاریم خیلی جالبه ولی اصلا عجیب نیست این عادت همیشه ماست. خدا کنه این المپیک کوچک آسیایی زودتر تموم بشه و ما هم به روی خودمون اصلا نیارویم که مثلا از هنگ کنگ گل خوردیم یا مثلا هادی ساعی از حریفش کتک خورد!!! یا در جودو میر اسماعیلی ضربه فنی شد و حاجی آخوند زاده طلا نگرفت. بسکتبال و هندبالمان از قطر شکست می خورد. تیم کبدی ما هم از داور شکایت می کند و هم از مربی خود!! ومسابقات را تحریم می کند. تیم واترپلوی ما تا دو سه دقیقه مانده به پایان بازی از قزاقستان ۱۰ بر ۸ جلو افتاده بود و در همین زمان کوتاه به این حریف تساوی می دهد. در تیر اندازی مقامهای هشتم و سی دوم و .. می گیریم. سوارکاری را هم که شاید اصلا منتظر مقام نبودیم و ...

با این مقدمه ثابت می شود که از روز ورود جناب آقای علی آبادی به سازمان تربیت بدنی ما افتخاراتمان را هر روز بیشتر کردیم و هر ثانیه به پیشرفت بیشتر نزدیک شدیم!! از آنجمله است: تعلیق فوتبال ایران بر اثر یک تصمیم عجیب و درگیری و تسویه حسابهای شخصی بین چند حزب سیاسی که در فوتبال جهان بی سابقه بود - عزل و انتصاب های بی قانون و بدون انجام انتخابات - بی توجهی به مردم و مقدم دانستن نظرات شخصی بر نظرات عمومی - بی توجهی به قوانین حاکم بر ورزش دنیا - حرف و حدیثهای فراوان در کشتی - دوپینگ دسته جمعی وزنه برداران - افتضاح والیبال و فوتبال ساحلی در بازیهای جام جهانی و ... که فعلا عدم بازگویی باقی حقایق بهتر است.

اما قضاوت با شما! اینکه ما در تمامی این شش هفت روز فقط یک مدال طلا داریم و بین حدود ۳۵ کشور در مقام پانزدهم یا شانزدهم هستیم خیلی زیبا نیست. در حالی که چینی ها با حدود ۴۷۰مدال   اولند و ژاپنی ها با حدود ۲۲۵ مدال دوم.

اما در تمام این ناکامی ها این  حسین رضا زاده  بود که برایمان باز هم افتخار آفرید و قهرمانانه و البته بی رقیب هنوز هرکول دوست داشتنی ایران است. حسین رضا زاده را باید نعمتی خدادای دانست و البته از خداوند کمی شکایت هم کرد که چرا ما فقط یک رضا زاده داریم!! او تا امروز تنها طلای ایران را بدست آورد و ثابت کرد المپیک آسیایی نیز مانند المپیک های جهانی برای او بسیار کوچک است!

اما روزهای خوشی هم شاید داشته باشیم هنوز رقابتهای کشتی آغاز نشده است. و فوتبال هم به پایان نرسیده است و چند رشته ورزشی مدال آور هم در پیش است.

ولی ما هنوز بر روی حرف خود پافشاری می کنیم :

 خدا کند هر چه زودتر این المپیک لعنتی آسیایی به پایان برسد